Geen Zeurland, maar Buurland. Dat is wat Geertje B. zei in de eindronde van het LeerFestival in september. Er werd geopperd om Buurland als een ‘merk’ te gaan gebruiken; een merk dat garant staat voor een bijzondere, unieke sfeer waar het goed vertoeven is voor doeners en dromers van de nieuwe wereld.

Marianne S. beaamde dat we Buurland kunnen zien als een belichaamde verbeeldingsoefening; nadat ik Fredo De Smet hoorde zeggen dat we vooral falen in onze collectieve verbeelding. ‘Een belichaamde verbeeldingsoefening’ - ligt niet echt goed in de mond - maar het zegt wel dat we hier-en-nu kunnen experimenteren met een nieuwe leef- en werkcultuur, samen.

Nog anders: wat als Buurland een Vlaams, regeneratief leerecosysteem wil zijn, om transitie te vergemakkelijken, door doeners en denkers dichter bij zichzelf en bij mekaar te brengen? Een leerecosysteem (LES, voor sommigen het woord van de dag!) wil zeggen: vooral samenkomen om samen te leren. Zo’n systeem heeft andere processen en andere modellen nodig dan vroeger. Niet experten op een podium, maar een context scheppen voor zelf-organisatie en gezamenlijk leren. Een context van zorgen, op vele fronten en in vele dimensies. ‘Zorgzaam voor verbindingen’ in plaats van ‘gewin voor mijzelf’.

Drie onderliggende principes van BuurlandHier een poging om het recept van Buurland te vatten in 3 principes:

Gemeenschapsvormend - Het relatieweefsel versterken

• De uitwisseling, het contact tussen deelnemers zelf is uiterst belangrijk, om mekaar te leren kennen, om relaties te laten ontstaan, om oude verbindingen weer op te rakelen, en zoveel meer. Dat kan in ‘begeleide’ vorm door presentaties en verhalen te laten opvolgen door een dialoog tussen alle deelnemers; en ook in allerlei andere vormen die de mensen zelf uitvinden ter plekke; samen een kop koffie of thee drinken met een koekje bijvoorbeeld.
  
  
• Het is dus belangrijk om daar plekken en tijd voor te voorzien in de samenkomsten.
  
  

Maakbaarheid: een context, een ruimte, een plek die mogelijkheden schept

• Niet een ruimte waar de tafels en de stoelen vastgeschroefd zijn aan de vloer - echt! heb ik ooit meegemaakt! - maar een levendige plek die niet te 'afgestoft' is, maar wel verzorgd. Waar mensen zich niet moeten afvragen of ze een stoel of tafel mogen meenemen naar een andere ruimte als dat hun manier van uitwisseling op dat moment kan ondersteunen.
• Een programma dat deelnemers niet vastzet, maar waar verschillende mogelijkheden zijn, waar je ook zelf invulling aan kan geven. Waar het duidelijk is dat verschillende manieren van weten, van leren, van inzichten opdoen welkom is en zelfs uitgenodigd en aangemoedigd worden. Waar rusten kan, waar op de achtergrond blijven mag, waar je gewoon jezelf kan zijn.
  
  

Toekomstgericht - Bruggetjes naar volgende stappen:

• De ja-bon: mensen werden aangemoedigd om ‘iets’ aan te bieden aan iemand anders die ze wilden ondersteunen, mensen werden hier meerdere malen toe uitgenodigd.
• Actieve uitnodiging tot een volgende bijeenkomst. Wie neemt initiatief om mensen samen te brengen? 
  
  
  • Anje C. en Koen J. van De Broeikas namen dit op en kwamen vrij vlug met een heel concrete uitnodiging. 
    
    
  • Voorstel tot een bijeenkomst in de Commons Hub in Brussel werd voorgesteld door Rik V. (die een uitgebreid gesprek had gehad met Leen Sch., mede-initiatiefneemster van die plek) - die dit door omstandigheden niet meteen kon oppikken - maar waar verder op geborduurd werd door anderen.

De sessie van Kees Klomp tijdens Buurland –LeerFestival had bij velen een sterke indruk achtergelaten. Er waren veel mensen in die cirkel, zoals de foto toont, ook al hadden we het tijdstip moeten verschuiven. Uit de beschrijving van de sessie:
"Ondanks vele moeilijkheden is het goede nieuws dat we onze basale levensvooronderstellingen kunnen veranderen. We kunnen in iets anders leren geloven. We kunnen ons leren identificeren met andere bestaansverhalen! Niet Revolutie maar Dissolutie creëert impact. Deze mensen veranderen het systeem door zich te onttrekken aan de almacht van het geconditioneerde denken en doen. Ze geloven gewoon niet meer in het verhaal wat dit huidige economische systeem manifesteert."

Eén van de impulsen die daar ontstond kwam vanuit de bedenking die Mischa V. zich maakte: dat verhaal van ineenstorting, het vinden van je eigen, betekenisvolle acties en dan die versterken (Kees zijn woorden zijn: immersie, dissolutie en amplitie) ken ik nu wel…
Maar wat doen we er aan?
Hoe doen we dat?
Vandaar zijn uitnodiging om een hele dag met Kees te werken in een ‘masterclass’ – of liever: een hele, lange namiddag met vooraf een lunch en ook een gezamenlijk avondmaal (nov.’24).
 
In de amplitiefase van de workshop, werd ons gevraagd verhalen over de toekomst te bedenken, zonder te vervallen in doemdenken en zonder te vervallen in het al te rooskleurig maken. Dat deden we in groepjes van drie. Daaruit kwamen volgende woorden naar voor:
 
Een deelneemster vroeg aan ChatGPT: schrijf een tekst over samenleven met deze woorden, en voegde deze foto toe.
 
Dit is wat ChatGPT schreef:
"Samenleven betekent meer dan alleen nabij elkaar wonen; het gaat om het bouwen van een gemeenschap waarin *menselijkheid* centraal staat. Door *diversiteit* te omarmen, leren we elkaar beter begrijpen en waarderen. Samen kunnen we een *plaatsgebonden* band creëren, of het nu binnen een straal van 2 km is of wereldwijd, door betekenisvolle relaties op te bouwen.
 
Een verbonden samenleving draait om *delen en overvloed*. Door wat we hebben te delen, creëren we een overvloed aan mogelijkheden voor iedereen. Het vraagt om *bewustzijn* en *morele ambitie* om keuzes te maken die niet alleen onszelf, maar ook anderen ten goede komen.
 
In een zorgzame gemeenschap nemen mensen deel in plaats van alleen te consumeren; het gaat om *participeren* en actief bijdragen. Door samen te leren en te groeien, brengen we *heling* in onszelf en in onze omgeving. Dit is hoe we een toekomst bouwen die niet alleen genoeg is, maar ook werkelijk vervullend."

Participeren en actief bijdragen... inderdaad kernwoorden voor de Buurland-cultuur die wij voor ogen hebben.
En zoals op het bordje op de foto bovenaan - een uitspraak die zowel geldt voor de evenementenhoek van de citadel als voor die gemeenschap die we voor ogen hebben, waar menselijkheid centraal staat: "werk in uitvoering"!

Het Buurland-LeerFestival, de tweedaagse is voorbij (foto tijdens de eindronde).
Vele positieve reacties bereikten ons over rimpelingen die uitwaaierden... bezoekjes gebracht, samen een wandeling gemaakt, een prachtige blogpost over Ordinary Magic, verhalen over geraakt zijn, en over hoop, en gemeenschapszin en toch helemaal jezelf zijn.
 
Het was goed, het was simpel, het was inspirerend, het was veel, het was bijzonder, het was uniek. Wij, de groep die al die maanden het vuur had warm gehouden, - de Vuurgroep - waren content. Vele deelnemers waren zeer tevreden. En ook: “Mooie mensen die hier naartoe komen.”
 
De unieke Buurland vibe heeft vele ingrediënten. Hier een opsomming in willekeurige volgorde:

• veel / verschillende ruimte(s),
• vrijheid om je eigen programma te volgen (Open Space Technology),
• aandacht voor schoonheid,
• hartelijke en persoonlijke verwelkoming,
• lekker en voedzaam eten ter plekke klaargemaakt,
• mensen voelen zich gesoigneerd,
• voorleven als initiatiefnemer(s),
• diepgang in lichtheid gedragen,
• volle ja zonder elkaar goed te kennen (o.a. alle meemakers),
• veel meemakers zijn via ons netwerk gekomen,
• grote expertise / doorleefdheid van de ‘trainers’,
• de citadel als energiebron / spreekt de verbeelding aan van wat mogelijk is,
• combinatie van doeners, denkers en dromers
• en dingen die we nog vergeten zijn…

 
Eén van de commentaren:
“Boeiend om zo een dag mee te nemen naar het dagdagelijkse: kwaliteit over kwantiteit, in (echte) verbinding, van elkaar leren, over de schotten heen kijken, samen - en niet omdat het geld oplevert, maar omdat het goed en zinvol is.”
Over de hokjes heen kijken, dat was zeker één van onze bedoelingen. Van elkaar leren zeker ook! En het relatieweefsel versterken zat er overal mee ingeweven.
 
Geboren uit een frustratie dat klassieke conferenties te weinig de collectieve wijsheid proberen te vatten, en vrij ‘droog’ blijven, was deze tweedaagse veel meer participatief, creatief en open voor eigen inbreng. Ja, het kon nog beter uiteraard. (zie verder)

Een andere reactie:
“Wat een mooi gebeuren! Zo veel fantastische mensen (helpers en deelnemers), toffe locatie, boeiend programma (bijna té veel, maar ja er is ook veel!) en super lekker eten!
Dus ja, op naar de volgende (in welke vorm dan ook).”
 
En die vorm begon zich al af te tekenen in de laatste eindronde: Kunnen we geen Buurland popup-café’s organiseren? Of een soort Buurland-brand maken?
 
Koen en Anje van de Broeikas lieten het meteen broeien – en daar is reeds de uitnodiging voor zaterdag 16 nov: Van ‘eiland’ naar ‘Wij-land’; toegespitst op de vragen:
Hoe laten we ons project of onze plek nog meer leven?
Hoe kunnen we ‘andere’ mensen betrekken?
 
En uiteraard zijn er nog vragen die blijven liggen:

• Eén van de oorspronkelijke bedoelingen was om – met verschillende mensen vanuit het hele veld – diepgaand stil te staan bij enkele hete hangijzers, obstakels die door velen worden ervaren als erg lastig, zoals financiën, of werken met vrijwilligers, of samenwerken met lokale overheden… Deze zijn nog steeds relevant.
• En dan de link met bedrijven. Er blijkt toch nog een kloof tussen de meer bedrijfsgerichte mensen en de sociaal gedreven mensen. Hoewel we ook heel veel overlap zien in wat ze willen bereiken. Hoe kunnen we hier meer bruggen slaan? Of hoe mekaar de hand reiken door het stromende water heen?

 
Al bij al zijn we heel tevreden over deze tweedaagse. En nu volgt nog het echte experiment: hoe laten we de vonken verder verspreiden, hoe kunnen we de rimpelingen opvangen en nog versterken in de komende maanden?
Je hoort nog van ons!

HOE WE WILLEN SAMEN-LEVEN EN -WERKEN

We willen je graag iets vertellen over waar Buurland voor staat en hoe we samen leven en samen werken tijdens dit evenement.
Het Leerfestival is een unieke mix van een traditionele conferentie, waar je normaal gesproken blijft zitten in een sessie, en een ontspannen festival, waar je vrij bent om te komen en gaan zoals je wil.
Hoe jij deelneemt, is helemaal aan jou.
 
Duik diep of proef van alles een beetje
Wil je je helemaal verdiepen in één thema of workshop? Dat kan! Je bent van harte welkom om de diepte in te gaan en je volledig te engageren voor die gesprekken en sessies die jou het meest aanspreken.
Misschien hou je ervan om van alles wat te proeven, of heb je behoefte aan een pauze, wat ontspanning of een onverwachte ontmoeting. Dat kan ook!
 
Vrije keuze en eigen ritme
We werken volgens de principes van Open Space Technology. Dit betekent dat je vrij bent om te kiezen waar je wil zijn en wanneer je wilt wisselen van activiteit. Hierbij kunnen twee rollen je inspireren:

• De Honingbij: Net als een bij die van bloem naar bloem vliegt, kun jij van de ene naar de andere activiteit fladderen. Je brengt ideeën en inzichten van de ene groep naar de andere, wat zorgt voor kruisbestuiving van ideeën en verbinding tussen gesprekken. Jij bent de nieuwsgierige ontdekkingsreiziger die overal een beetje meeneemt en verspreidt.

• De Vlinder:  Als vlinder heb je de vrijheid niets te doen. Misschien neem je een pauze om te ontspannen of luister je rustig mee aan de zijlijn van een gesprek. Soms trek je je terug in een plek die je aanspreekt, zoals de stiltekamer, buiten in het groen of in de herberg. Wie weet ontstaat er een onverwacht en inspirerend gesprek met iemand die langskomt.

Beide rollen zorgen voor dynamiek, ruimte voor nieuwe verbindingen en verrassende inzichten. Dus, voel je vrij om te fladderen, te verkennen en je te laten verrassen!
 
De Wet van de Twee Voeten
We volgen ook de Wet van de Twee Voeten, die simpel zegt: als je niet leert of niet bijdraagt, gebruik dan je voeten en ga ergens heen waar dat wel gebeurt. Je hoeft je niet te excuseren of iets uit te leggen. Of je nu weggaat of aansluit, het gesprek gaat verder, en nieuwe deelnemers pikken vanzelf op wat ze nodig hebben.
Praktisch
Voor sommige workshops geldt een minimum of maximum aantal deelnemers. In sommige gevallen kan de workshopgever een ‘gesloten deur’-principe hanteren zodra de activiteit begint. Dit zal duidelijk aangegeven zijn bij de ingang van de ruimte.
Dus, waar je ook zin in hebt – diep duiken of juist ontdekken – Buurland biedt je de vrijheid om het op jouw manier te doen!
 
Open ruimte
Het programma zit boordevol boeiende activiteiten en interessante gesprekken. Toch is er ook ‘open ruimte’ gehouden in het programma voor wat door jou – of samen met anderen? - wil ontstaan.
Misschien voel je je aangesproken door een bepaald onderwerp of een pertinente vraag en wil je daarover verder praten met mogelijks andere geïnteresseerden? Misschien bedenk je ‘in het moment’, door hier aanwezig te zijn, dat je een verhaal, een methodiek, een workshop wil delen?
Ook dat kan in de open ruimtes. dan kan je anderen daartoe uitnodigen!
Nodig anderen uit en plak jouw ‘aanbod’ op de ‘open ruimte’ flappen aan het onthaal.